woensdag 14 maart 2018

DE BIE ACHTSTE IN NOKERE KOERSE, VAN AERT TOONT ZICH

Woensdag werd tussen Deinze en Kruishoutem de 73ste Danilith Nokere Koerse gereden. Op een hertekend parcours en bij prachtig lenteweer sprintte een uitgedund peloton uiteindelijk de Nokereberg op voor de zege. Sean De Bie finishte daarin als achtste, alweer een ereplaats voor hem. Ook Wout Van Aert liet weer van zich horen.

8. Sean DE BIE
32. Wout VAN AERT
36. Huub DUYN
49. Michael GOOLAERTS
106. Aidis KRUOPIS
— Zico WAEYTENS
— Elias VAN BREUSSEGEM

VAN AERT KLEURT DE FINALE

Het moet best een opluchting geweest zijn voor het peloton: eindelijk eens een stralende zon om onder te rijden. Het inspireerde acht renners om al vroeg ten aanval te trekken. Zij bouwden een voorsprong uit van meer dan tien minuten, die daarna gaandeweg werd afgebouwd door het achtervolgende peloton.

Voor Zico Waeytens was het de eerste koers na zijn polsblessure. Hij liet meteen een prima indruk na en loodste Wout Van Aert voor de finale naar voren in het peloton. Met nog 35 kilometer te gaan opende Van Aert de debatten. Hij reed het peloton aan diggelen en reed weg met acht andere renners in zijn zog. De achtervolgers reden uiteindelijk het gat dicht tot bij de leiders, maar enkele kilometers verderop kwam ook het peloton aansluiten.

In de slotronde versnelde Van Aert nog eens. Wegreden deed hij niet en zo mocht Sean De Bie het proberen op de Nokereberg. De Bie spurtte uiteindelijk naar de achtste plaats. De winst was voor de Nederlander Fabio Jakobsen. Aan de meet was het overigens nog niet voorbij voor de blauwhemden van Veranda’s Willems – Crelan. Zij koppelden er nog een training aan en reden per fiets terug naar het hotel, goed voor een extra uurtje in het zadel.

Lees verder onder de afbeelding, met een uitgebreide reactie van Sean De Bie!

DE BIE ACHTSTE IN NOKERE KOERSE, VAN AERT TOONT ZICH

DE BIE ACHTSTE: "ER ZAT MEER IN"

Opnieuw een toptienplaats dus voor Sean De Bie, de zesde al dit jaar. “Maar vandaag zat er sowieso meer in”, zei hij nadien. “Ik had niet de benen waarop ik hoopte. In de finale ging het redelijk hard. Ik probeerde me te focussen op de sprint en niet te veel krachten te verspillen. Maar in de laatste kilometer werd het hectischer en ik zat niet meteen in de goede positie na de afdaling naar Nokere. Ik moest een paar korte tussensprintjes rijden, wat dodelijk was voor de echte sprint.”

“Zo kwam ik niet meer in aanmerking voor de zege en kon ik enkel nog een ereplaats oprapen”, blikt De Bie terug. “Het geboks in de laatste kilometers voor een goede positie is niet mijn sterkst punt. Als je naar de uitslag kijkt zie je vooraan sprinters die ook tot de beste wringers behoren. Voor mij mocht het best wat lastiger zijn in de finale, maar zoals gezegd had ik dus ook niet de benen om te winnen.”

DE BIE: "ELIAS WAS STERK VANDAAG"

De Bie is kritisch in zijn zelfreflectie, maar tegelijkertijd heeft hij lof over voor een van zijn collega’s, Elias Van Breussegem, die lange tijd mee jacht maakte op de acht vluchters. “Het was een pittige koers, met meer wind dan verwacht. Elias was sterk vandaag. Gelukkig dat hij er bij was. Anders hadden we de koplopers misschien nooit terug gezien.”